ปีใหม่ม้งมาถึงอีกปีแล้ว..17 ธ.ค. นี้ก็จะมีงานปีใหม่แล้ว..
พี่น้องของฉันคงมีความสุข คนชนเผ่าของฉันพวกเขาคงมีความสุข...
ขอให้ทุกคนมีความสุข....
ฉันฝันว่าพวกเราไม่ลำบาก...ลูกน้อยได้อยู่พร้อมหน้ากับพ่อแม่....
ลูกชายเล่นฟุตบอลกับพ่อ..ลูกสาวอยู่ในตักของแม่..........
หลังปีใหม่นี้ขอให้เป็นเช่นนั้นเถอะนะ.........
เจ้านกผกผินบินไกล.... เจ้าบินถึงถิ่นดินได...ห่างไกล..ห่างไกล.. ห่างแสนห่างไกล....
วันเสาร์ที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2552
ก้าวที่ต้องกล้า
วันนี้ลาออกจากงานเพราะเบื่อนายทุน....
ความจริงแล้วเราเริ่มเห็นว่าเจ้าของบริษัทเค้าเอาเปรียบเรามานานแล้ว....
นานมาก.......ต้องรับงานทุกอย่าง...ห้ามปฎิเสธแม้รู้ว่างานจะไม่ทัน..http://www.youtube.com/watch?v=1P6mhwb4OtU
เครื่องจักรและกำลังคนมีไม่เพียงพอ....
ความจริงแล้วเราเริ่มเห็นว่าเจ้าของบริษัทเค้าเอาเปรียบเรามานานแล้ว....
นานมาก.......ต้องรับงานทุกอย่าง...ห้ามปฎิเสธแม้รู้ว่างานจะไม่ทัน..http://www.youtube.com/watch?v=1P6mhwb4OtU
เครื่องจักรและกำลังคนมีไม่เพียงพอ....
วันอังคารที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2552
ทำใมฉันร้องให้...วันปีใหม่...
ปีใหม่มาแล้ว..ใช่ใหม...
ปีเก่าผ่านไป..แล้วใย...
เพลงม้งเดิมยังคร่ำครวญ...ถึงการจากลา..แม้ในวันปีใหม่...
เธอยังจำฉันได้ใหม...ในวันปีใหม่..เพลงม้งเดิมทำใมเจ็บปวด....
ฉันร้องให้...ฟังเพลงม้ง..เก็บความน้อยใจ...
ฉันร้องให้...
ปีเก่าผ่านไป..แล้วใย...
เพลงม้งเดิมยังคร่ำครวญ...ถึงการจากลา..แม้ในวันปีใหม่...
เธอยังจำฉันได้ใหม...ในวันปีใหม่..เพลงม้งเดิมทำใมเจ็บปวด....
ฉันร้องให้...ฟังเพลงม้ง..เก็บความน้อยใจ...
ฉันร้องให้...
วันอาทิตย์ที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2552
สงครามในลาว...
ที่เห็นคือความสูญเสีย.....
ที่เห็นคือความกล้าหาญ.....
หากเรากล้าได้เพียงครึ่ง..ของหญิงชาวม้งที่จับปืนสู้กับศัตรูอย่างกล้าหาญคนนั้น...
วันนี้เธอยังมีชีวิตอยู่...หรือจากไป....เธอคือตัวอย่างของความกล้าหาญทั้งปวง...
http://youtube.com/watch?v=fMqw_MPPRiw&feature=related
วันเสาร์ที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2552
ขอบฟ้าขอบฝัน
ในความฝันเธอเห็นอะไร............
หลังภาพเงาของความฝันเธอเคยจำได้ใหม.....................
ระหว่างทางแห่งฝัน....เธอเคยร้องให้ใหม..ในความฝัน......
เธอเคยลืมตาตื่นมาโดยที่ยังหวลอาลัยความฝันใหม.........
ฉันเองก็ฝัน...ฝันเห็นวันที่เราจะอยู่ร่วมกัน..เราจะอยู่ร่วมกัน....
โดยเราไม่แบ่งและเราไม่เบียดเบียนกัน......ในระหว่างฝัน.ฉันต้องสะดุ้งตื่นทุกครั้ง......
พลันน้ำตาฉันใหล.......พลันน้ำตาฉันใหล....
หลังภาพเงาของความฝันเธอเคยจำได้ใหม.....................
ระหว่างทางแห่งฝัน....เธอเคยร้องให้ใหม..ในความฝัน......
เธอเคยลืมตาตื่นมาโดยที่ยังหวลอาลัยความฝันใหม.........
ฉันเองก็ฝัน...ฝันเห็นวันที่เราจะอยู่ร่วมกัน..เราจะอยู่ร่วมกัน....
โดยเราไม่แบ่งและเราไม่เบียดเบียนกัน......ในระหว่างฝัน.ฉันต้องสะดุ้งตื่นทุกครั้ง......
พลันน้ำตาฉันใหล.......พลันน้ำตาฉันใหล....
วันจันทร์ที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2552
ณ.ที่ที่ฉันจากมาช่างห่างไกล........ มีหุบเขา..เทือกเขา...ลำธารต้นน้ำ.... มีเพื่อน...มีพี่น้อง... วันนี้ฉันมาทำอะไร....ฉันมาทำอะไร.... ฉันเดินทางไกล..จากอ้อมกอดของภูเขา... จากต้นน้ำเข็กที่เทือกเขาเพื่อเข้าเมือง..... ฉันตามหาอะไร....หรือฉันกำลังหลงทาง.... ฉันจะหาทางกลับบ้านฉันได้อย่างไรเล่า.... ใครช่วยบอกฉันที
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
