สงครามในลาว...

ที่เห็นคือความสูญเสีย.....

ที่เห็นคือความกล้าหาญ.....

หากเรากล้าได้เพียงครึ่ง..ของหญิงชาวม้งที่จับปืนสู้กับศัตรูอย่างกล้าหาญคนนั้น...

วันนี้เธอยังมีชีวิตอยู่...หรือจากไป....เธอคือตัวอย่างของความกล้าหาญทั้งปวง...

http://youtube.com/watch?v=fMqw_MPPRiw&feature=related

ขอบฟ้าขอบฝัน

ในความฝันเธอเห็นอะไร............
หลังภาพเงาของความฝันเธอเคยจำได้ใหม.....................
ระหว่างทางแห่งฝัน....เธอเคยร้องให้ใหม..ในความฝัน......
เธอเคยลืมตาตื่นมาโดยที่ยังหวลอาลัยความฝันใหม.........
ฉันเองก็ฝัน...ฝันเห็นวันที่เราจะอยู่ร่วมกัน..เราจะอยู่ร่วมกัน....
โดยเราไม่แบ่งและเราไม่เบียดเบียนกัน......ในระหว่างฝัน.ฉันต้องสะดุ้งตื่นทุกครั้ง......
พลันน้ำตาฉันใหล.......พลันน้ำตาฉันใหล....

ณ.ที่ที่ฉันจากมาช่างห่างไกล........ มีหุบเขา..เทือกเขา...ลำธารต้นน้ำ.... มีเพื่อน...มีพี่น้อง... วันนี้ฉันมาทำอะไร....ฉันมาทำอะไร.... ฉันเดินทางไกล..จากอ้อมกอดของภูเขา... จากต้นน้ำเข็กที่เทือกเขาเพื่อเข้าเมือง..... ฉันตามหาอะไร....หรือฉันกำลังหลงทาง.... ฉันจะหาทางกลับบ้านฉันได้อย่างไรเล่า.... ใครช่วยบอกฉันที

ที่หุบเขาห่างไกล...มีพวกเรา..
มีเพื่อนเรา...
อย่าร้องให้...ให้กับเพื่อนเรา...
อย่าร้องให้...ให้กับคนเผ่าพันธ์เดียวกับเรา...
หากเรายังไม่ได้ทำอะไร....
ให้เราเข้มแข็ง...ให้เราอดทน.....
เก็บคราบน้ำตาของเรา....เช็ดให้แห้ง....
ยื่นมือของเราใ้ห้สัมผัสถึงมือของเขา...เพื่อนเรา..พวกเรา...ชนเผ่าของเรา...